Πέμπτη 14-4-2005
Η διαρκής αμηχανία μπροστά στον Μπόις
Ο δάσκαλος, ο σαμάνος, ο καλλιτέχνης, ο κοινωνικός οραματιστής - δύο σχεδόν δεκαετίες μετά τον θάνατο του, ο Γιόζεφ Μπόις εξακολουθεί να διχάζει τα πνεύματα. Η πρόσληψη του έργου του αμφιρρέπει ανάμεσα στην αδιαφιλονίκητα υψηλή αξιολόγηση της εικαστικής του δημιουργίας αφενός, και στην ακαμψία έως απόρριψη σε ότι αφορά στο λεγόμενο "ουτοπικό" μέρος της, αφετέρου: τον αναπροσδιορισμό της τέχνης στην ολοτητά της.
Ο Μπόις θεωρούσε αναπόσπαστο και σημαντικό στοιχείο του έργου του τα φόρουμ ανοιχτής συζήτησης που ίδρυε - εξίσου σημαντικά με τα σχέδια, τα γλυπτά, τις δράσεις και τις εγκαταστάσεις. Με την ρήση που τον έκανε δημοφιλή, όσο και αμφιλεγόμενο, ¨Κάθε άνθρωπος είναι καλλιτέχνης¨, απευθύνθηκε σε ένα σύνολο πέραν από την πεπατημένη του εικαστικού χώρου. Κατά πόσον όμως η ιδέα του ¨Κοινωνικού γλυπτού¨ συμβαδίζει με τις αντιλήψεις του χώρου αυτού χωρίς να απειλεί με ισοπέδωση τα πάντα;
Για πολλούς, πηγή υπαρξιακής επιλογής, για άλλους, αιτία έντονης αμφισβήτησης, η πολυσχιδής προσωπικότητα του Μπόις και τα ερωτήματα με τα οποία φέρνει αντιμέτωπη την εποχή μας, θα είναι αντικείμενο μιας συζήτησης ανάμεσα στους: Ρέα Στριγγάρη-Thοnges, συνεργάτης του Μπόις και ιστορικός τέχνης, Μαρία Μαραγκού, κριτικός / θεωρητικός τέχνης και διευθύντρια του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης Ρεθύμνου, Νίκος Ξυδάκης, κριτικός τέχνης και Νίκος Δασκαλοθανάσης, θεωρητικός τέχνης επίκουρος καθήγητης στην ΑΣΚΤ.
Τα Video είναι:
1. Η παρουσία του Μπόις στις Ντοκουμέντα Δ3, Δ4, Δ5,Δ6 και Δ7, 1964 - 1982 διάρκεια 45 λεπτα, γερμανικά
2. A Public dialog. Ο Μπόις στην Νεα Υόρκη, απόσπασμα, 1974 διάρκεια 30 λεπτα, αγγλικα
3. Ο Μπόις στην Ιαπωνία 1984 η τελευταία του δράση στην Ιαπωνία διάρκεια 30 λεπτά, αγγλικά
4. I like America and America likes me. Δράση στην Νέα Υόρκη διάρκεια 40 λεπτά, αγγλικά
Πέμπτη 14-4, στο σινεμά της σχολής Ωρα έναρξης 3μμ
|